Wednesday, December 19, 2007

Welcome to Dripbook

Designers need to have the best website. If not, what designers are they?
But, if you re a designer you already know the true. You re always talking, designing and refining your perfect website, but at the end, you have no website at all. Waiting for the perfect website you don't update the existing one.
This is what's happening to the website of mine too. Since the end of 2001 we haven't updated it. It's so old now, that we love it as an old friend. But, we need also a continues web presence if we want to promote our work seriously.
So, until we finaly finish our ...perfect website we have using some alternatives. Flickr is the one. It works well, connects us to the world and help us to find new customers. And recently we also rdiscovered Dripbook.

Dripbook is more stylish and more design oriented than Flickr. The two guys who created it are creatives too. So, as they mention to their "About Us" page, the wanted "a clean, professional design and user interface highlights the display of art without a bunch of distracting clutter".

Dripbook is a good implementation of AJAX, Flash and many other cutting edge technologies. In Dripbook you can find some great creatives from all over the world. We, as Tsevis Visual Design, are among them.
Find us here

As Dripbook is still in Beta you can create your portfolio by invitation only. But if you re a good designer, photographer, illustrator, painter, fashion designer or any other creative persona, don't think twice. Ask for an invitation. Dripbook guys are kind enough to send you one.

Saturday, December 15, 2007

PF Champion: The most powerful script ever made.

Hi all!
I am back after a long very busy period. I had some great times at work so I couldn't find the time for any post here.
As Xmas is coming and hopefully I could find some spare time, I am coming back to blogging.
Let's start with a project of one of my best friends. Panos Vasileiou, founder of Parachute Type & Image Corporation has recently released a new font under the name PF Champion. But, hold the press, this is not just another script font. It's the most powerful script ever made. Why? Take a look to the video (even if it's so low resolution):

Some info from the original Parachute Fonts website:
Copyright ©2007
Designer: Panos Vassilíou
PF Champion Script Pro is the most advanced and powerful script ever made. This typeface was first presented in June 2007 at the 3rd International Conference on Typography and Visual Communication (ICTVC) and was met with rave reviews. It is based on the manuscripts of one of the great writing masters of the 18th century Joseph Champion. There are many reasons that make PF Champion Script Pro so unique. Each one of the 2 weights is loaded with the amazing number of 4265 glyphs(!), offering simultaneous support for all European languages based on the Latin, Greek and Cyrillic scripts. Furthermore, a wide selection of alternate forms and ligatures is included for all languages, in order to accommodate diverse design aesthetics. These alternates are either applied automatically through an advanced programming scheme, or manually through several opentype features. An attempt was made to design a contemporary script typeface with classic roots, by following certain guidelines, i.e. lowercase characters were completely redesigned so they are less inclined, have a higher x-height and are less condensed than the original. Some characters were stripped-off their connecting lines in order to enhance legibility. A plethora of ornaments and frames (117) was included. All characters were carefully designed with the proper weight in order to sustain harsh printing conditions. Finally it was carefully and painstakingly programmed to preserve handwriting qualities.

For more information visit Parachute online:

Monday, October 01, 2007


Τι να πει κανείς για το vcdc;
Πως οι άνθρωποι αλλάζουν ή πως τέτοιοι ήταν πάντα;
Πως όσοι κρατούν ένα κλειδί ή μια σφραγίδα συχνά χάνουν το μέτρο;
Πως όταν η πραγματικότητα μας φέρνει σε σύγκρουση με τα πιστεύω μας, απλά μπορούμε να την (ή να τα) αλλάζουμε;
Πως - ακόμη χειρότερα - ζούμε στη δική μας πραγματικότητα;
Πως συνειδητά ή μήπως ασυνείδητα καταπατούμε το δίκαιο, όταν το έχει ο άλλος;

Το vcdc ήταν δυστυχώς όπως κι η υπόλοιπη κοινωνία μας.
Ό,τι δεν μας ευχαριστεί το κρύβουμε.
Ό,τι δεν μας βολεύει το θάβουμε.
Ό,τι δεν μας εξυπηρετεί απλά δεν το θεωρούμε καν πραγματικότητα.

Φτάνουμε τελικά να αγαπάμε τον "Μεγάλο Αδερφό".

Σε μια χώρα όπου δεν έχουμε μάθει να συζητάμε, θεωρούμε το διάλογο έχθρό.
Ακόμη και όταν ήμασταν εμείς εκείνοι που τον επιζητούσαμε κάποτε.

Το vcdc ήταν πολύ καλό για να είναι πραγματικό.
Μια κοινωνία, έστω και δικτυακή, χωρίς αρχηγίσκους, με ανθρώπους που δεν φοβούνται να έχουν γνώμη είναι προφανώς αδύνατη.

Το vcdc τελείωσε όταν έχασε τρία πράγματα:
1. Τον αυθορμητισμό του.
2. Την αίσθηση της πραγματικότητας.
3. Την πρόταση για το επόμενο βήμα.

Καλή τύχη, vcdc. Θα συναντηθούμε εκεί που δεν θα υπάρχει σκοτάδι.

Tuesday, June 26, 2007

3rd ICTVC | Mozaix & Synthetix

Φωτογραφία: Μιλώντας για mozaix και synthetix στο 3o ΙCTVC. Φωτογραφία: Elena Stamovlassi, LNA

Το Παγκόσμιο Συνέδριο Τυπογραφίας και Οπτικής Επικοινωνίας, ICTVC που διοργανώνουν οι Εκδόσεις του Πανεπιστημίου Μακεδονίας είναι ένα γεγονός μοναδικής σημασίας για το ελληνικό design. Η διοργάνωση δεν μιμείται. Δημιουργεί. Παιδεύει. Χτίζει.
Τι εννοώ;
Τα τελευταία χρόνια, ως ελληνική κοινότητα designer, είμαστε ευτυχείς να μπορούμε να συμμετέχουμε σε πάμπολες εκδηλώσεις. Βλέπουμε πρωτοβουλίες που πριν μια δεκαετία θα έμοιαζαν αδύνατες ή απλά ένα όνειρο. Σήμερα όμως το ημερολόγιό μας είναι γεμάτο με ημερομηνίες που θα θέλαμε να προλάβουμε. Και καλά κάνουμε, εφόσον πέρα από επιβίωση αλλά και εξαιτίας αυτής χρειαζόμαστε κοινωνικοποίηση.
Για όλα τα παραπάνω όμως υπάρχει καταρχήν μια εξήγηση. Και ύστερα υπάρχει και κάποιος σκεπτικισμός.
Αν σήμερα η ελληνική κοινότητα του design βρίσκει πάμπολες ευκαιρίες μέσα στη χρονιά για να συναντηθεί και να διαλλεχθεί το οφείλει σε μονάδες, όπως τον Κλήμη Μαστορίδη ή τον Άγγελο Μπάκα. Ειδικά η Θεσσαλονίκη, που για μια δεκαετία τώρα παρουσιάζεται ως η έδρα μιας πρωτοπορίας στα σχεδιαστικά πράγματα, χρωστά απλά τα μέγιστα στους δύο αυτούς ανθρώπους. Διότι έκαναν κάτι που δεν είναι εύκολο, δεν είναι απλό και δεν είναι - δυστυχώς - σύνηθες.

O Δρ. Κλήμης Μαστορίδης στην εναρκτήρια ομιλία του στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Τυπογραφίας και Οπτικής Επικοινωνίας το 2004. Φωτό: qu1j0t3, Toby Thain

Ο Κλήμης Μαστορίδης και ο Άγγελος Μπάκας διάλλεξαν το δύσκολο δρόμο της συνεχούς ενεργής δραστηριοποίησης στη δημιουργία εκπαιδευτικών υποδομών. Κατέβαλαν το προσωπικό κόστος της ενασχόλησης για χρόνια με την εκπαίδευση, τη συγγραφή, την κριτική, την έκδοση. Καλώς ή κακώς, design χωρίς βιβλία και χωρίς σχολεία, δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθεί. Φυσικά και χωρίς αγορά δεν γίνεται, όμως αυτή είναι ένα άλλο ζήτημα, που καλό είναι να αναπτυχθεί σε κάποια άλλη δημοσίευση.

O Άγγελος Μπάκας κατά τη δική του εισήγηση στο 3ο ICTVC. Φωτό: Δημήτρης Δημητριάδης, boxprojectimc

Οι Μαστορίδης και Μπάκας βρίσκονται πίσω από το ICTVC εδώ και πολλά χρόνια. Και βέβαια δεν δημιούργησαν μόνον αυτό. Πλήρωσαν ένα τεράστιο τίμημα συνεχούς αφιέρωσης στη γνώση και στις βάσεις. Αυτό δεν είναι απλό. Και δεν είναι σύνηθες.
Διότι εδώ μπαίνει ο σκεπτικισμός. Πολλές ακόμη εκδηλώσεις βλέπουμε στο χώρο μας. Φοβάμαι όμως πως οι περισσότερες ρέπουν προς μια κοσμικότητα και μια επιφάνεια. Καλή είναι κι αυτή, όμως χωρίς βάση γίνεται απλά ένα σημάδι γκλαμουριάς και lifestyle. Και από αυτό η Ελλάδα έχει αρκετό. Από παιδεία παρουσιάζει έλλειψη.
Έτσι, αν και η συνάντηση της ελληνικής κοινότητας σε κάθε ευκαιρία τέρπει πρόσκαιρα, η συμμετοχή της σε εκπαιδευτικά δρώμενα όπως το ICTVC ή οι παράπλευρες εκδηλώσεις των μακεδονικών (κι όχι μόνο) πυρήνων είναι εμπειρίες που χρειάζονται ίσως το χρόνο, αλλά μόλις ωριμάσουν, προσφέρουν τη σταθερότητα και τη διαύγεια.
Ας κλείσω όμως εδώ τον πρόλογο και ας περάσω στο 3ο ICTVC, όπως το βίωσα.

Ο χώρος του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με το banner της έκθεσης Quotations. Φωτό: qu1j0t3, Toby Thain

Ήταν η δεύτερη φορά που είχα την τιμή να παρουσιάσω μια εισήγησή μου στο Συνέδριο. Το 2004 είχα επιλέξει να μιλήσω για την εκπαίδευση. Μπορείτε να δείτε εδώ το θέμα μου.
Αυτή τη φορά επέλεξα ένα ζήτημα που είναι για μένα ένα πάθος και μια συνεχιζόμενη έρευνα την τελευταία σχεδόν δεκαετία. Τα Mozaix (φωτομωσαϊκά, μωσαϊκά, ascii + text art και όχι μόνο) και τα Synthetix (συνθετικές εικόνες βασιζόμενες σε ψηφιακή παραμετροποίηση και προγραμματισμό) καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου μου. Είναι μια μοναχική ασχολία που ξεκίνησε από περιέργεια και κατέληξε να είναι ο τρόπος με τον οποίο βλέπω τον κόσμο. Διότι η φύση είναι ένα μωσαϊκό. Όπως και η αντίληψη. Και εκεί έρχονται οι γνώσεις που παράγονται από τα Mozaix να στηρίξουν τα βήματά μου στο σχεδιασμό.
Ο Κλήμης Μαστορίδης με είχε συμπεριλάβει στους εισηγητές του Συνεδρίου από πέρσι, περίπου τέτοια εποχή. Γνωρίζοντάς το, προγραμμάτισα μια συνεχή (σχεδόν καθημερινή) ενασχόληση με την προετοιμασία μου. Το πρόβλημα δεν ήταν το πόσα να μαζέψω. Το ζήτημα ήταν το τι να βγάλω έξω. Και βέβαια πώς θα τα χωρέσω σε 40 λεπτά ένα πάθος και μια μελέτη χρόνων. Κρατώντας πάντοτε σταθερή την πεποίθηση πως σε μια ζωντανή εισήγηση ο σύνεδρος δεν έχει το χρόνο και τη δυνατότητα της μελέτης. Χρειάζεται έτσι να να συμπυκνώσεις αλλά και να ορίσεις ένα μέγιστο αριθμό σημείων που μπορούν να εμπεδωθούν.
Ο τίτλος που έδωσα στην εισήγησή μου ήταν "Mozaix & Synthetix: Zooming in and out in nature, art and communication" και χωρίστηκε τελικά σε τέσσερα μέρη:

Ψηφιδωτό που παρουσιάζει τον Αλέξανδρο τον Μακεδώνα, 4ος αι. μ.Χ

Ψηφιδωτό του Ιησού στη Ravenna, 6ος αι. μ.Χ.

Το πρώτο θα αφορούσε την ιστορία. Τα μωσαϊκά ανήκουν στην ιστορία της ανθρώπινης δημιουργικότητας και έκφρασης εδώ και χιλιετίες. Υπάρχει μια λογική εξήγηση σε αυτό και έπρεπε να αναφερθεί. Για λόγους χρόνου, αλλά και εμπαιδευτικής πρακτικής, προσπέρασα τάχιστα τον αρχαίο κόσμο. Επικέντρωσα την εξιστόριση στην μεταβιομηχανική εποχή. Ξεκίνησα ουσιαστικά από το 1865, όπου ο κόσμος γνώρισε την γραφομηχανή. Και αυτή είναι για μένα η προσωπική τυπογραφική πρέσσα που προσφερόταν τότε. Κάτι σαν τον προσωπικό υπολογιστή σήμερα.

Πορτραίτο του Herni Chopin δημιουργημένο σε γραφομηχανή από τον Robert Morgan, 1974

Η Typewriter Art απασχόλησε ένα κομμάτι της ιστορικής αναδρομής και από εκεί πέρασα στην RTTY και ASCII Art. Ύστερα παρουσίασα τους ιστορικούς σταθμούς της computer art που επικεντρωνόταν στα μωσαϊκά. Προσέθεσα αναφορές από την παράπλευρη παραγωγή αναλογικών έργων που αντλούσαν την έμπνευση αλλά και τις συνθετικές τους βάσεις από τα halftone και τα mosaic.

To εξώφυλλο του Studies in Perception των Leon Harmon και Κen Knowlton. 1966

Salvator Dali, Lincoln in Dalavision, 1976. Αναλoγικό ψευδομωσαϊκό του Νταλί επιρρεασμένο από τo αντίστοιχο πορτρέτο του Leon Harmon.

Αφού παρουσίασα τους επιστήμονες και καλλιτέχνες που έβαλαν τις βάσεις για τα photomosaic, πέρασα στο δεύτερο μέρος. Και αυτό ήταν αφιερωμένο στην Τεχνολογία. Προσπάθησα να εξηγήσω το "πώς το κάνεις;", που είναι η πιο συχνή ερώτηση που μου γίνεται. Παρότι η απάντηση πιστεύω πως είναι απλά "με έρευνα, λογική και πάθος", είναι αλήθεια πως μια επίδειξη δημιουργίας μωσαϊκών με κάποιο λογισμικό βοηθάει στην κατανόηση της λογικής.
ΔΙάλλεξα να δείξω τη λογική με το Adobe Photoshop. Ο λόγος ήταν προφανής. Ο κόσμος γνωρίζει το Photoshop. Και έτσι θα κατανοούσε τις αρχές. Πέρασα ύστερα στα διάφορα άλλα πιο σύνθετα προγράμματα και εξήγησα το τι βρίσκεται πίσω από την υποδιαίρεση των ψηφίδων σε επιμέρους χρωματικές και τονικές ενότητες προς αντιστοίχιση.
Το 2gether1, το MetaPixel και το Studio Artist ήταν τα βασικά μου εργαλεία.

Λεπτομέρεια από δικό μου έργο με τίτλο "the eye circuit" στο περιβάλλον του Adobe Photoshop, Tsevis, 2001

Το τρίτο μέρος της παρουσίασης ήταν αφιερωμένο στη λογική. Προσπάθησα να παραθέσω μια σειρά αρχές. Τα δομικά στοιχεία (ψηφίδες, εικόνα, μωσαϊκό), τον τρόπο αλληλεπίδρασης των δομικών στοιχείων μεταξύ τους, την σημασία του χρόνου και της εμπειρίας στα Mozaix.

Σπουδή στην αρχιτεκτονική του pattern. Κάναβοι (grid) με βάση το εξάγωνο και τη σπείρα, Tsevis, 2006

Ένα μεγάλο μέρος της παρουσίασης κατέλαβε το Pattern και η θεωρία του. Η αρχιτεκτονική δομή των mozaix, η κλίση, κλίμακα, γωνία, συγκριτική θέση κλπ είναι εξαιρετικά παραμελλημένα από τους δημιουργούς μωσαϊκών και κυρίως από τους developer προγραμμάτων για αυτά. Οι νόμοι της συμμετρίας, η κληρονομιά από τα μαθηματικά, οι δυνατότητες οργάνωσης του χώρου με ρυθμικές τομές είναι αυτές που πιστεύω πως προσφέρουν ένα τεράστιο χώρο έρευνας και δημιουργίας.

Κάπου εκεί φυσικά εμπλέκεται και η ψευδαίσθησα και οι μελέτες της Gestalt (κι όχι μόνο) πάνω σε αυτή. Προσπάθησα λοιπόν να δείξω κάποια παραδείγματα χρήσης της περιφερειακής όρασης ή του φαινομένου Fraser-Wilcox.
Tο πιο σημαντικό κομμάτι όμως αυτής της ενότητας συνδεόταν με τον τίτλο της εισήγησης. Διότι τα μωσαϊκά ενσωματώνουν τόσο την ψηφιογραφική όσο και την διανισματική λογική. Με αυτά μπορούμε να επιχειρήσουμε ένα αέναο zoom in και zoom out στη φύση, την αντίληψη, την τέχνη και την επικοινωνία.

Ενσωμάτωση της έρευνας για την ψευδαίσθηση και ιδιαίτερα το φαινόμενο Fraser-Wilcox σε mozaix. Tsevis, 2006

Το τέταρτο μέρος ήταν φυσικά η κορύφωση. Πλέον έπρεπε να ξεπεράσουμε την απλή πρόσθεση και να προχωρήσουμε προς την αφαίρεση. Ή ακόμη καλύτερα να πάμε στο αξίωμα της Gestalt, πως "το σύνολο είναι πιο σημαντικό από το από άρθροισμα των μερών". Χρησιμοποίησα την μεταφορά της μουσικής και των συνθετητών (synthesizer) για την δυνατότητα που μας δίνουν να δημιουργήσουμε πρωτογενείς ήχους μέσα από παραμετροποίηση και στη συνέχεια να συνθέσουμε με αυτούς. Σε αυτό το σημείο παρουσίασα την δική μου επιλογή που είναι το Studio Artist του Joe Dalton. Ο John που ανέπτυξε ένα από τα πρώτα μουσικά synthesizer για το Mac στα 80s μετέφερε όλες τις αρχές και την κεφαλαιοποιημένη γνώση από την μουσική στα γραφικά. Το Studio Artist είναι ένα Graphic Synthesizer.

Αναφορά στo Synthetik Studio Artist, το graphic synthesizer του Joe Dalton, που αποτελεί την προσωπική μου επιλογή από τις προσφερόμενες λύσεις λογισμικού για μωσαϊκά και συνθετικές εικόνες. Φωτογραφία: Elena Stamovlassi, LNA

Με αυτό, όπως και με το MSG Evolver, το μικρό αδερφάκι του Studio Artist, για την ανάπτυξη plug-in, έδειξα στους συνέδρους πώς μπορούμε να προχωρήσουμε στην παραγωγή μωσαϊκών ταινιών. Είτε από στατικές εικόνες, είτε από άλλες ταινίες. Ταινίες στο τετράγωνο, μου αρέσει να τις λέω.

Πειραματικές ταινίες - ψηφιδωτά (videomozaix) δημιουργημένες από άλλες ταινίες. , Tsevis, 2007.
H ανάλυση είναι φυσικά πολύ χαμηλή, λόγω συμπίεσης που πραγματοποιεί το YouTube. Είναι δύσκολο να φανεί η λεπτομέρεια στις επιμέρους ταινίες - ψηφίδες. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι ένα δείγμα.
Οι αρχικές ταινίες, όπως και τα clip που έχουν χρησιμοποιηθεί για τις ψηφίδες είναι copyright της Apple Inc.

Όμως - είτε με το Studio Artist, είτε με οποιοδήποτε άλλο λογισμικό ή hack - η προσπάθειά μας θα είναι να μπορούμε να διεκδικήσουμε τη δημιουργία "μελωδικών mozaix". Αν φυσικά έχουμε κάτι να πούμε. Αν έχουμε κάποια ιδέα. Αν βρούμε τον τρόπο να συνδέσουμε τα δομικά στοιχεία, την αρχιτεκτονική και την αντίληψη, ώστε να παράγουμε έκφραση και επικοινωνία. Ο χρόνος μας δεν έχει τόσο νόημα να αναλώνεται στο πώς θα φτιάξουμε κάτι, όσο στο τι θα δημιουργήσουμε. Και βέβαια στο γιατί!

Μωσαϊκό με τον Steve Jobs, δημιουργημένο με εκατοντάδες εικονίδια από προγράμματα, Tsevis, 2006

WiredGirl: Συνθετικό μωσαϊκό δημιουργημένο με καμπύλες που ακολουθούν τη φωτεινότητα και τον κορεσμό μιας εικόνας - πηγή (source image), Tsevis, 2006

Girl with Ombrella: Μωσαϊκό με κυκλικές ψηφίδες που βασίζονται σε μια παλέττα λιγοστών χρωμάτων. Ο συνδιασμών των χρωμάτων των ομόκεντρων κύκλων δημιουργεί νέες αποχρώσεις, Τsevis, 2007

Beach Girl: Μωσαϊκό με κυκλικές ψηφίδες. Tsevis, 2007

Η ερώτηση "Πώς" απαντάται εύκολα. Το "Τι και Γιατί" πολύ πιο δύσκολα. Έτσι προσπέρασα γρήγορα την εγωϊστική σκέψη του να δώσω οποιαδήποτε καλλιτεχνική συμβουλή στους συνέδρους. Σε προσωπικό επίπεδο και αντιγράφοντας μια φράση του Steve Jobs, που είχα δείξει προηγουμένως, ανέφερα πως το μόνο που θα συνιστούσα είναι η αγάπη σε αυτό που καθένας κάνει.
Η εισήγηση έκλεισε με τη φράση:
"Αποφάσισα να σας μιλήσω για κάτι που αγαπάω και θα θεωρήσω πετυχημένη την εισήγησή μου αν φεύγοντας αγαπάτε ακόμη περισσότερο τα Mozaix. Αυτό το αέναο ταξίδι στη φύση, την λογική και την επικοινωνία."

Κλείνοντας αυτή τη δημοσίευση θα ήθελα φυσικά να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά τους διοργανωτές, τον Κλήμη Μαστορίδη και την ευγενική του ομάδα, αλλά και όλους τους συνέδρους που με τίμησαν με την παρουσία τους. Ελπίζω να ανταμώσουμε σύντομα σε νέες εκδηλώσεις, που να έχουν την ίδια και ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία. Κυρίως όμως να είναι σχεδιασμένες με κύριο άξονα την ποιότητα και τη γνώση όπως το ICTVC.

Parachute is finaly Online!

It took us more than 4 years of development. Panos Vassiliou, the founder of Parachute Type and Image Corporation is a perfectionist and details maniac. But now we are up and running.
A few words about Parachute (from our site):
Parachute® landed in 1999, but it wasn’t till 2001 that it started operating as a full-scale type foundry. By then several designers had joined in to form a select group of open-minded, free-spirited indivinduals/friends. Graphic designers, illustrators, educators, typographers, with fresh ideas and a strong desire to design sophisticated typefaces which reflect current cultures and trends. The year 2003 marked the beginning of a new era for Parachute® with the release of a major 200-page catalog, which contained Greek and Latin typeface specimens. This catalog/book included several classic revivals of historical importance, as well as many original font designs. Since then an emphasis was placed on multilingual support and OpenType® technology. In the spring of 2004 Parachute’s first opentype “Pro” font was released. “Archive Pro” an award winning typeface with multilingual support, kerning for all European languages as well as advanced typographic features, was first presented at the “Adobe Creative Days 2004" forum. From then on, all Parachute® fonts have been redesigned to offer multilingual support, which includes major scripts such as Latin, Greek and Cyrillic.
Obsessed with type? Yes, we are!

As a proud member of Parachute since 2001, I am feeling very happy that finally my fonts are available online. Hope you all find a helpful place for all your typographic and creative needs.